Kısa cevap: tek tek taşlarla 3-4 yaşından itibaren tanıştırabilirsin, tam oyunlar ise genellikle 5-7 yaş arasında oturur. Ama hazır olma işaretleri yaştan daha çok şey söyler.
Çocuğun hazır olduğunu gösteren işaretler
- Tek bir işle en az 10 dakika uğraşabiliyor.
- "İleri", "geri" ve "çapraz" kavramlarını anlıyor ya da öğrenmeye istekli.
- Oyun kurallarına uyuyor: sırasını bekliyor ve pulları istediği gibi oynatmıyor.
- En az sekize kadar sayabiliyor; taşlar birkaç kare gitmeye başlayınca işe yarar.
- Kutu oyunlarını, yapbozları ve labirentleri seviyor.
Hepsinin birden olması gerekmez. Çocuk üç yaşındaysa ve taşları dizmeyi seviyorsa, kurallarla değil oyunlarla başla.
3-4 yaş: tahtayla arkadaş olmak
Bu yaşta amaç oyun oynamak değil, tahtayı tanımak. 5-10 dakika yeter: bir kale koy, birkaç şeker dağıt ve topla. Hikâyeler çok işe yarar: kale sadece düz yollarda giden bir kuledir, fil ise çaprazlarda koşar.
Gerçek oyunlara henüz gerek yok. Çocuk tüm taşları "büyükler gibi" dizmek isterse bırak, bu da bir oyun.
5-6 yaş: tüm taşlar ve ilk oyunlar
Taşları tek tek tanıt ve her birini küçük bir oyunla pekiştir. Tüm taşların hareketi öğrenilince basit pozisyonlarda şah ve mata, sonra daha az taşla oynanan oyunlara geç. Günde 10-15 dakika yeterli.
7 yaş ve üzeri
Çocuk gerçek oyunlara, hamle yazmaya ve "bir hamlede mat" bulmacalarına hazır. İlgisi devam ederse bir satranç kulübü ya da bir antrenörle dersler düşünülebilir.
Çocuk istemezse
Zorlama. Birkaç hafta ara ver ve başka bir oyunla geri dön. Çoğu zaman sorun satrançta değil, çalışmaların derse benzemeye başlamasındadır. Yıldız ya da çıkartma gibi ödüllü kısa görevler, ilgiyi ikna etmeye çalışmaktan daha iyi geri getirir.
Nereden başlamalı?
Ders ders bir plan için Çocuğa satranç sıfırdan nasıl öğretilir yazısını oku.
Sen meşgulken de çocuğun çalışabilmesini istiyorsan Fenomen oyununu dene. 3-7 yaş çocuklar için yapıldı ve en basit görevlerle başlar: tek bir taş, tahtada birkaç nesne ve kısa, seslendirilmiş bir ipucu.